In
Memoriam: Arian Duiveman
Op
22 januari 2008 bereikte ons het trieste bericht dat onverwacht aan boord van
zijn schip was overleden; Arian Duiveman.
Arian was nog heel klein toen hij al met vader Henk mee naar
het strand kwam. Lekker spelen in het zand en die mooie auto en snelle boten
waren erg interessant. Toen hij eenmaal zeven jaar oud was mocht hij zelf
lid worden en trainen voor het halen van brevetjes in het zwembad en op het
strand. Na de middelbare school kreeg
Arian minder tijd voor de Reddingsbrigade, hij ging varen en
zo gebeurde het dat het lidmaatschap rond zijn zestiende jaar werd opgezegd.
Maar niet voor lang. In 1991, Arian was toen 21 jaar, stonden Rick de Zwart,
Irene Bos en Wendy Kwak als strandwacht op het strand. Arian kwam wel eens
langslopen, dronk een kopje koffie en men probeerde hem weer lid te krijgen.
Arian zag dat niet zitten. Een beetje helpen en af en toe eens langskomen
was goed genoeg voor hem. De zomer erna echter, viel er plotseling bij
aanvang van het bewakingsseizoen een groot gat in het rooster van betaalde
strandwachten. De brigade zat met de handen in het haar en Arian werd
gevraagd. Dit was het begin van drie zomers als betaalde kracht op het
strand van Sint Maartenszee voor Arian. Drie zomers met heel veel lol, veel
stappen en feesten, maar ook tijd voor serieuzere zaken. Het werk lijkt
altijd leuk voor buitenstaanders, maar helaas heeft Arian, net als vele
andere leden van onze brigade, ook de minder leuke kanten meegemaakt.
Onvermijdelijk is het soms dat je niet iedereen kunt redden die in zee in
moeilijkheden komt. Dit waren moeilijke momenten voor Arian.
Ook na zijn tijd als betaalde strandwacht bleef Arian actief
als vrijwilliger bij de brigade en omdat hij ondertussen zoveel ins en outs
van de brigade wist, werd hij in 2001 bestuurslid in de taak als Technisch
Commissaris Strand. Daarnaast was hij ook nog eens vicevoorzitter.
Arian heeft ook nog 3 jaar als materiaalcommissaris in ons
bestuur gezeten. Tot vorig voorjaar, Arian was bezig met een eigen schip en
dat slokte zoveel tijd op dat hij vond dat hij zijn bestuurstaak niet meer
voor 100% kon vervullen en daarom moest stoppen. Heel begrijpelijk.
Wij als Reddingsbrigade zullen bij veel momenten herinnerd
worden aan Arian. Arian is dit najaar betrokken geweest bij de aanschaf van
een nieuwe snelle boot voor de brigade. Zo jammer dat hij hem niet meer ziet
komen en er uiteindelijk nooit mee kan varen.
Arian, heel erg bedankt voor je inzet bij de
Reddingsbrigade, we gaan je vreselijk missen!
|
