Reddingspost is net op zijn taak berekend
Voldoet waarschuwen tegen gevaarlijke zee
Strandwacht is moeilijk te vinden
Redders St. Maartenszee verhuizen naar nieuwe loods


Reddingspost is net op zijn taak berekend 

Van onze verslaggever
SINT MAARTENSZEE - Dat het strand van Sint Maartenszee geen Zandvoort is, mag als understatement gelden. Soms benijdt Rob van der Haar, voorzitter van de reddingsbrigade, de mondaine badplaats.

,,In Zandvoort biedt de jeugd zich massaal aan als strandwacht. Zonder er een cent voor te ontvangen. Hier kunnen ze het minimumloon verdienen. Maar bijna niemand die zich aandient.''
Met drie man houden ze de kustlijn in de gaten, vanaf hun post op het strand of in een boot vanaf de zee. Zes dagen per week. En als het strand op warme dagen serieus volstroomt, kunnen ze een beroep op een paar vrijwilligers doen. De onderbezetting van de reddingsbrigade in Sint Maartenszee is echter een probleem dat zich moeilijk laat oplossen.
De post is qua mankracht nog net op zijn taak berekend, zegt Van der Haar.

Oefening
Maar voor extra inspanningen moet hij bedanken. Zoals vorige week, toen de drie reddingsbrigades in Zijpe en de KNRM in Petten gezamenlijk een oefening op de rol hadden staan. Callantsoog en Groote Keeten moesten de twee nepdrenkelingen met z'n tweeën maar aan land brengen.
,,Ik had op dat moment simpelweg niet voldoende gekwalificeerde mensen tot m'n beschikking'', verklaart de voorzitter. ,,Als je dagelijks, zes dagen per week, al iedereen moet inzetten, kun je niet nog eens verlangen dat ze 's avonds aan een oefening gaan meedoen. Dan ligt zo'n training buiten onze competentie. Daarbij komt nog dat het meer een KNRM-oefening was omdat de drenkelingen zich op anderhalve kilometer buiten de kust bevonden en ons toezicht tot vijfhonderd meter in zee gaat.''

Afspraken
De reddingsbrigades kennen geen oefenplicht. Wel bestaan afspraken over gezamenlijke trainingen. ,,De besturen hebben afspraken gemaakt om wildgroei van oefeningen tegen te gaan. Nu worden soms met veel enthousiamse de meest spectaculaire programma's opgesteld. Daar is niets mis mee natuurlijk, maar je moet wel de mogelijkheden hebben om ze uit te voeren.''
Al in januari start de wervingscampagne voor het zomerbaantje op het strand. Tot diep in Nederland wordt getracht om vakantiepersoneel naar de kust te lokken. Maar de respons lijkt elk jaar wel minder te worden. ,,Het loopt niet over'', stelt Van der Haar. ,,Bollenpellen levert meer op. Met een vakantiebaan bij de reddingsbrigade verdien je het minimumjeugdloon, vijftien gulden bruto per uur. Dat is toch niet gek als je bedenkt dat in Zandvoort geen cent wordt betaald, maar daar wel dagelijks jongeren onderaan de trap van de strandpost staan omdat ze zo graag bij de reddingsbrigade willen.''
In Sint Maarten kan hij de dienstroosters nog net ingevuld krijgen. Maar het personeelsaanbod mag zeker niet verder afkalven. ,,Want dan hebben we echt een groot probleem. Dat komt dan op het bordje van de gemeente Zijpe, want die is verantwoordelijk voor het toezicht op het strand. Drie vaste krachten zoals we nu hebben, is wel het minimum waarmee we onze taak kunnen uitvoeren.''

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (3 AUGUSTUS 2001)  


Voldoet waarschuwen tegen gevaarlijke zee? 

De verraderlijke stromingen in de Noordzee hebben dit weekeinde weer hun tol geëist. Een 51-jarige Gelderse kwam om het leven voor de kust van Egmond, terwijl een twaalfjarige Duitse knaap ternauwernood kon worden gered van de verdrinkingsdood. De gele vlag, die waarschuwt voor gevaarlijke zee, heeft zijn uitwerking helaas gemist. Voldoet het waarschuwingssystemen tegen deze natuurkrachten nog wel, of moet het strand worden volgezet met Baywatch-uitkijkposten?

,,Of het strand afsluiten met hekken'', schampert J. Kuipers van de gemeente Bergen (waaronder ook Egmond valt). ,,Volgens mij doen we in Nederland alles wat in ons vermogen ligt om de mensen bewust te maken van de risico's van bijvoorbeeld onderstromen. Toch blijven er mensen, die denken dat ze beter kunnen zwemmen dan de rest en dat ze die zee aankunnen. Maar daar valt weinig tegen te doen.''

Directeur E. Oud van de VVV Alkmaar en omgeving vindt het geen slecht idee om toeristen, als die eenmaal zijn gearriveerd en vertier in de regio zoeken, te informeren over de zee en de gevaren. ,,Nu vertellen we ze wel praktische dingen als waar de bakker en de slager in het dorp zit. Ook krijgen ze de strandregels over vliegeren en honden uitgelegd. Maar in brochures wordt nergens gerept over onderstromingen of plotseling opstekende winden en de gevolgen daarvan. De borden bij de strandopgangen laten niets aan duidelijkheid over, maar onze ervaring is dat de consument slecht leest. Een extra waarschuwing lijkt me niet overbodig. Elk incident is er één te veel.''

Marinevoorlichter John van Zee is een fervent bezoeker van het strand. ,,Ik praat nu als privé-persoon. Er staan bij de strandopgangen grote borden waarop wordt uitgelegd wat de vlaggen betekenen. Bovendien wordt er duidelijk op het gevaren gewezen van zwemmen in zee. Dus aan het waarschuwingssysteem mankeert echt niet zo veel. Mensen moeten gewoon opletten. Om te beginnen kun je het beste kiezen voor een strand waar ook de reddingsbrigade de boel in de gaten houdt.''

En dan nu de marinevoorlichter Van Zee: ,,De laatste weken was het voor ons bijna elke dag raak. Moest de heli de lucht in voor reddingswerkzaamheden. Nee, ik geloof niet dat mensen onvoorzichtiger worden. Het is simpel. Mooie dagen lokken veel meer mensen naar de kust. De kans dat er dan iets misgaat, is dan ook groter. Vooral zwemmers die op een surfplankje steeds verder weg dobberen, zijn een probleem. Die hebben vaak niet in de gaten hoe gevaarlijk ze bezig zijn. Wij hebben één heli zeven dagen in de week paraat. Als er alarm wordt geslagen gaan we zoeken. De coördinatie is dan in handen van de kustwacht.''

Bart Verdonk werkt al acht jaar op het strand van St Maartenszee als lid van de reddingsbrigade. ,,Ik vind het huidige waarschuwingssysteem prima. Alleen moeten mensen ook hun eigen verantwoording nemen door de borden te lezen en op de kleur van de vlaggen te letten. Het valt me op dat vooral ouders met kleine kinderen makkelijker worden. Ze laten hun kroost rustig zonder toezicht de zee instappen terwijl ze zelf op hun handdoekje blijven liggen. Dat soort handelingen onderstreept dat men niet beseft dat de Noordzee geen zwembad is maar dat je altijd op moet letten.''

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (7 AUGUSTUS 2001) 


Strandwacht is moeilijk te vinden

Patrick van der Mee 
SINT-MAARTENSZEE - De rode bal hangt uit op het strand van Sint-Maartenszee in Noord-Holland. Hét teken dat er niet in zee gezwommen mag worden. Geen mens waagt zich dan ook in het water dat schuimt en donker kleurt onder een dreigend grijs wolkenpak.

,,Dat was het afgelopen weekend wel anders'', vertelt commandant Bart Verdonk (26) van de plaatselijke reddingspost. ,,Toen was het strand vol toeristen door het mooie weer en heb je de handen vol aan het terugfluiten van mensen die toch gaan zwemmen. Eigenlijk wil je dan wel meer toezicht langs het strand.''

Verdonk is inmiddels voor het achtste seizoen vaste vakantiekracht bij de reddingspost en komt er speciaal voor uit Utrecht, waar hij net is afgestudeerd. Samen met collega Michel Sol (18), die naar eigen zeggen op zijn zesde al bij de reddingspost 'rondhing', is hij een uitzondering. Het is niet eenvoudig om vaste strandwachten te vinden voor een reddingspost van een weinig spannend strandje waar vooral Duitse gezinnen vertoeven. Met drie betaalde vakantiekrachten die zes dagen in de week het strand bewaken kon de post het toezicht de afgelopen weken nog net aan, mede door het oproepen van vrijwilligers bij drukke zomerdagen. Maar door een gebrek aan ervaren krachten kunnen ze voor extra oefeningen op zee geen mensen missen.

Dus wordt er met slecht weer druk geoefend vanaf de kant. Een drenkeling loopt het water in om door vier aspirant-strandwachten in surfpakken te worden 'gered'. Door de sterke onderstroom -en omdat hij opzettelijk wegzwemt- krijgen ze hem maar moeilijk te pakken. Als het dan eindelijk lukt wordt hij 'gereanimeerd'.

Voorzitter Rob van de Haar van de reddingsbrigade is al vanaf december bezig om strandwachten te vinden, terwijl bij populaire badplaatsen als Zandvoort, waar ze nota bene niks betaald krijgen wel genoeg animo is. Via advertenties wordt er geworven. ,,Inmiddels hebben we daar twee mensen kunnen vinden, maar die zijn nog niet ervaren met de zee. ''

Is er iets aan te doen? Reddingsposten in Zeeland kenden eenzelfde probleem, tot Marcel Jagersma vijf jaar geleden met vier anderen Rescue Survival Groningen oprichtte. Een heus uitzendbureautje met een beperkt budget dat strandwachters uit heel Nederland inzet langs de Zeeuwse kust. ,,Het is geen professionele organisatie, maar we plaatsen nu elke zomer 35 mensen van Breskens tot aan de Belgische grens en sinds kort ook op Schiermonnikoog.''

Jagersma denkt dat het succes vooral te danken is aan de omstandigheden waarin de strandwachten werken. ,,Ook wij plaatsen strandwachten in kleine kustgemeenten waar weinig sensationeels gebeurt. Je moet het aantrekkelijk maken door ze bijvoorbeeld bij elkaar te plaatsen op de camping. Dat schept een band waardoor ze er graag werken.'' Maar is het dan wel aantrekkelijk genoeg in Sint-Maartenszee? Aan het groepsgevoel lijkt het in ieder geval niet te liggen. Een net opgehangen poster dat een feest aankondigt van de naburige reddingspost wordt met gejoel en gejuich ontvangen. Vooral om de aankondiging 'strandkleding is gewenst' wordt gegniffeld. Het feest wordt gehouden in het paviljoen van het nabijgelegen naaktstrand.

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (14 NOVEMBER 2001)