Reddingsbrigade St. Maartenszee, strandbewaking sinds 1970

Jongeren die dit strandseizoen voor een vakantiebaantje aan de kust willen meewerken kunnen zich nog aanmelden bij onder andere de reddingsbrigades Sint Maartenszee of Paal 13 in Callantsoog. Zij kunnen dan nog meedraaien in de opleiding in zwembad De Wiel in Schagen. Het zomerbaantje (16-17-jarige) betaalt een vergoeding die ongeveer rond het minimum jeugdloon ligt.

Bron; Noord-Hollands Dagblad (20 JANUARI 2005)

Reddingsbrigades paraat voor lange hete zomer
ZIJPE- Ze staan weer paraat, de jongens en meiden van de reddingsbrigades. Klaar voor een lange, hete zomer aan de Zijper kust. Goed getraind en uitgerust met materieel dat afgelopen winter weer helemaal is opgeknapt of vernieuwd, kunnen ze er weer tegenaan. De reddingsbrigades van Callantsoog, Petten en Sint Maartenszee hebben tezamen de zorg over de stranden en de zee aan de Zijper kust, die bijna vijftien kilometer lang is. Bij de strandopgangen is aangegeven welk deel zij bewaken. Alle vijftien kilometer is onmogelijk. Hun zorg is vooral gericht op het strand bij de dorpen en de strandpaviljoens.

Iedere reddingsbrigade heeft een eigen cultuurtje, en dat maakt ze elk afzonderlijk zo sterk. Ze hebben hun contacten in de dorpen, verlenen daar hand- en spandiensten, maar krijgen ook veel medewerking wanneer hun materieel moet worden opgeknapt of als er op een andere manier moet worden bijgesprongen. Op het strand moeten de jongens en meiden vaak snel en blindelings op elkaar kunnen rekenen, juist wanneer het erom spant is, als het erg druk is, als er een actie moet worden ondernomen, als er lastige strandbezoekers zijn die niet naar aanwijzingen willen luisteren. Alle drie de reddingsbrigades zijn van grote betekenis bij echte rampen, als ook de andere hulpverleners komen aansnellen. De strandwachten zijn immers permanent op het strand, hebben de ervaring zich daar razendsnel met hun voertuigen te kunnen verplaatsen, zijn in een oogwenk met boten op de zee. Onlangs is dat allemaal bij een grote oefening nog eens gebleken. De brigades hebben veelal hun eigen aanpak en werkwijze maar juist de onderlinge samenwerking en de saamhorigheid daarin maakt dat ze snel en slagvaardig kunnen opereren als er een noodsituatie is. Goede mensen, goede trainingen en opleiding, en vooral materiaal waar ze altijd mee uit de voeten kunnen is daarbij onontbeerlijk. Op hoogtijdagen, als het razend druk is op het strand wordt opperste concentratie van de strandwachten verwacht. Vooral als er weer eens van die gevaarlijke onverwachte stromingen voor de kust lopen. Hun werk is meestal leuk, niet alleen met een prachtig zonnetje maar ook met regen en wind kunnen strand en zee imponerend zijn. Maar altijd is er weer die verantwoordelijkheid voor de mensen, voor de kinderen. Voortdurend wordt de waterlijn en de zee in de gaten gehouden, worden ouders van verdwaalde kinderen opgespoord. Alle drie de reddingsbrigades in Zijpe hebben zich afgelopen maanden op hun eigen manier weer klaargestoomd voor de zomerse drukte op de stranden.Vanaf dit weekend zijn alle posten weer bezet.

Nieuwe kleuren
In Petten zijn ze apetrots op hun nieuwe auto, bovendien in de nieuwe kleuren van de bond voor reddingsbrigades. Het is de bedoeling dat alle spullen van reddingsbrigades langs de gehele Nederlandse kust er in de toekomst uniform en herkenbaar uit zien. Egmond en IJmuiden kennen de kleuren reeds, Petten is de eerste in de Kop van Noord-Holland. Commandant is Jack Zwagerman. Er zijn het gehele seizoen drie betaalde krachten aanwezig, en daarbij kan de brigade rekenen op zo'n tien vaste vrijwilligers. ,,En een hele grote groep mensen uit Petten, die meteen inspringen als hier iets aan de hand is,'' verzekert Robin Engelbracht. Op het water vaart de brigade met een snelle Ribcraft, met een 60PK motor.

Strandstoel
Met twee Valiants (25 en 50 PK), waarvan één splinternieuw, is ook de reddingsbrigade van Sint Maartenszee snel op het water. Heel apart is hun 'strandstoel' die bij grote drukte op het verder weg gelegen strand bij paviljoen zuid wordt neergezet als het daar erg druk is. Vandaar torent de strandwacht boven de strandgasten. De brigade heeft een defibrillator aangeschaft en is zodoende nóg beter uitgerust. Michiel Koops en Janneke van de Tweel zijn er strandwacht. De brigade werkt met zo'n vijftien betaalde krachten. ,,Een aantal mensen gedurende een aantal weken,'' vertelt Michel Sol. Naast de twee boten heeft 'Sint Maartenszee' een jeep en een trekker. ,,En een vlet, die we met de jeugd opknappen. Heel goed om daarmee de zee te verkennen, heel leerzaam.''

Werving
De reddingsbrigade Paal 13 van Callantsoog heeft drie snelle boten (30, 60 en 70 pk), waaronder ook een nieuwe. Ze hebben een strandauto, en een trekker, die compleet is gerevideerd. Commandant is Richard Bakker. Afgelopen winter heeft de reddingsbrigade veel tijd besteed aan de werving van mensen. Uit de ongeveer zeventig sollicitanten zijn er elf over gebleven. Er wordt zwaar gelet op conditie en andere zaken. ,,Werken op het strand is heel leuk, maar de eisen zijn hoog. Je moet ontzettend goed met mensen kunnen omgaan en bij calamiteiten kunnen optreden,'' zegt Otto Jansen. Paal 13 werkt met 23 strandwachten. De commandant voelt zich gesteund door een zestal senior strandwachten, die hem veel werk uit handen nemen. De extra post bij Groote Keeten vergt van de brigade een speciale organisatie. Maar het komt altijd weer neer op een bezetting met eersteklas strandwachten. Nu nog de lange, hete zomer.

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (4 JUNI 2005)

Strandbrigades ook samen met de brandweer
ZIJPE-De reddingsbrigades op de Zijper stranden aan de Noordzeekust gaan steeds verder in hun samenwerking. Bij de hulpverlening zal in de komende jaren ook vaker de brandweer moeten kunnen worden ingeschakeld. Toch blijft op lokaal niveau iedere brigade zelfstandig.

,,Daar gebeurt het, daar ligt onze slagkracht. Daar moeten we niet aan tornen,'' zeggen Eric van Straten van Paal 13 en Wendy Kwak van de reddingsbrigade van Sint Maartenszee. Samen met ook de brigade van Petten is er regelmatig voorzittersoverleg, is er een groeiend aantal werkzaamheden dat centraal gebeurt.

Vanuit de gemeenteraad van Zijpe is daar in het verleden al eens op aangedrongen om meer efficiency na te streven. ,,Belangrijke zaken zoals de opleidingen, trainingen, het zwemmen in De Wiel in Schagen worden al vanaf de oprichting van de brigades samen gedaan,'' zegt Kwak. ,,Maar recente ontwikkelingen bij rampoefeningen op het strand en met de nieuwe communicatieapparatuur hebben duidelijk gemaakt wat de waarde van de reddingsbrigade op de stranden is. Daar ligt een groot gezamenlijk belang,'' meent Van Straten.

De reddingsbrigades zijn geen erkende hulpverleningsdienst, en kregen aanvankelijk geen C2000 communicatieapparatuur, waarmee de erkende diensten zoals politie, brandweer en ambulance werken. Gebleken is dat daardoor problemen ontstaan bij calamiteiten op het strand, als snelle hulp geboden is. De reddingsbrigades zijn daar altijd als eerste bij, hebben ook strandwachten die opgeleid zijn om meteen in te grijpen, hulp te verlenen. Dat is tijdens de laatste rampenoefening in Callantsoog nog eens overduidelijk gebleken, en daarom komt er nu wel C2000-apparatuur op de auto's van de reddingsbrigades. ,,Maar onze centrale posten op het strand krijgen ze weer niet,'' aldus Van Straten.

Ook zouden volgens hem de wagens van de reddingsbrigades moeten worden aangepast. ,,De brancards van de ambulances passen niet in onze auto's. Een ambulance kan nooit op het strand komen. Je moet dus altijd passen en meten, terwijl vaak snelheid geboden is.''

Werken als een unit van de brandweer zou de reddingsbrigade de erkenning kunnen geven waarmee betere uitrusting en afstemming van hulpverlening kan worden bereikt. Daarover zijn momenteel gesprekken gaande.

Andere zaken die gezamenlijk worden opgepakt zijn de gevolgen van de arbo-wetgeving, wat veel werk met zich meebrengt. Ook opslag van materieel in de winterberging kan in de toekomst mogelijk samen worden gedaan.

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (9 JUNI 2005)

Eerste stranddag eindigt in ziekenhuis voor Friese redder
SINT MAARTENSZEE-Het was de eerste stranddag en hij zal hem nog lang heugen. Van bijkomen langs de vloedlijn was voor vakantieganger Christiaan Dirksen afgelopen dinsdag bij Sint Maartenszee geen sprake. De dag eindigde in het Gemini Ziekenhuis na een manmoedig optreden om een Duitse man met zoon en dochter uit zee te redden. De drie waren in moeilijkheden gekomen door de sterke stroming bij een strekdam.

Christiaan Dirksen uit Drachten zat met vrouw en kinderen een krentenbol te eten toen de aandacht werd getrokken door een man die vanuit zee om hulp riep. Met twee andere badgasten snelde hij het water in. ,,Mein Mädchen, mein Mädchen" riep de man. Z'n dochtertje dreef af door de sterke zeewaartse stroming.''

Zelf hielp Dirksen de jongen, die op een bodyboard dreef, richting strand, waar eveneens toegeschoten strandwachten zich over de knaap ontfermden. Het meisje werd langs een lijn van de reddingsbrigade uit zee geholpen. Met de derde redder ontfermde Dirksen zich over de man, maar het lukte door de stroming niet uit het water te komen. ,,Uiteindelijk werd vanaf de strekdam geschreeuwd dat we daarheen moesten zwemmen. We hebben een ketting gevormd en zijn uiteindelijk één voor één de dam op getrokken.''

De jongen en het meisje kwamen met de schrik vrij. De Duitse man en Dirksen daarentegen kampten met onderkoelingsverschijnselen. Ook hadden ze veel zeewater binnen gekregen.

Geweldig
,,Ik ben tegen de vlakte gegaan'', aldus Dirksen. Samen met de Duitser - 'Andreas, z'n achternaam weet ik niet' - belandde hij op een zaal in het ziekenhuis. ,,Hij heeft meerdere malen verteld hoe geweldig hij het wel niet vond dat op zijn eerste roep om hulp direct van diverse kanten mensen toesnelden.'' De Duitser moest voor de zekerheid een nachtje blijven in het Gemini. Dirksen zelf keerde dezelfde avond nog terug naar camping de Lepelaar in Sint Maartenszee.

De zee was weer eens verraderlijk, zo bleek. Corine van der Vlies van de reddingsbrigade, die zelf ook in actie kwam, legt uit: ,,Er zijn zandbanken waartussen de stroming evenwijdig aan het strand loopt. Bij een dam kan het water vervolgens maar één kant uit: richting zee. Als mensen hierdoor afdrijven willen ze ertegenin zwemmen, maar daarvoor is de stroming veel te sterk. Beter is iets af te drijven en even verderop weer naar het strand te zwemmen.''

Christiaan Dirksen had zich uiteraard een heel andere voorstelling gemaakt van de eerste stranddag, die toch al zo lang op zich liet wachten. ,,Maar ik ben natuurlijk dolblij dat het allemaal goed is afgelopen.'' Doorgaans voert hun vakantie richting Zuid-Europa. ,,Met jongetjes van twee en vier zagen we het nu niet zitten om zo'n eind te gaan rijden. We treffen het nu niet met het weer, maar vermaken ons even goed prima. Je moet er zelf wat van maken. En de Kop van Noord-Holland is prachtig'', aldus de Friese redder.

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (6 AUGUSTUS 2005)

Drijftocht na jaren terug op Noordzee
DEN HELDER-Drijven op de Noordzee. Om precies te zijn van Lands End naar restaurant Nogal Wiedus. Het is een traditie ter afsluiting van het duikseizoen. Tien jaar geleden is het voor het laatst gedaan. Dit jaar wordt de traditie nieuw leven ingeblazen.

De tocht van een uur leidt onder meer langs de Razende Bol en Kaap Hoofd. ,,Men drijft met de afgaande stroom mee. Vier uur na doodtij. Het is niet de bedoeling dat er gezwommen wordt. Alleen om te corrigeren tijdens het afdrijven'', vertelt organisator en duiker D. Godding. Wanneer er iemand afdrijft is dat geen reden voor paniek. ,,Er varen bootjes van de marine en de reddingsbrigade mee. Die pikken de drijvers op die afdrijven, en zetten ze weer terug. Vanaf de kant rijden er een paar auto's die de mensen goed in de gaten houden.''

Volgens Godding is het drijven een stukje saamhorigheid. ,,We staan daar met z'n allen aan de kant en niemand kent elkaar. Toch deel je samen een passie, die van het duiken. Door ons worden de buddy's aan elkaar gekoppeld, dus mensen leren elkaar zo ook kennen. En er zit natuurlijk een element van spanning in. Want als je een boei mist wordt je achterna gezeten door een speedboot'', lacht hij.

Wanneer het drijven een succes is, wil Godding er een terugkerend evenement van maken. ,,Het drijven is namelijk al heel lang niet meer gedaan. De laatste tocht was tien jaar geleden. Daar is verder weinig over bekend. Ik weet alleen dat het ooit in het leven is geroepen om het duikseizoen af te sluiten. Wij hebben dat idee eigenlijk gekopieerd.'' De tocht is verder heel erg veilig, stelt hij. ,,Er zijn bepaalde verplichtingen. Men moet een duikpak zijn of een semi-natpak aan. Zwemflippers zijn verplicht om van richting te kunnen veranderen.''

Iedereen met een zwemdiploma kan meedoen aan de tocht. De Nogal Wiedus drijftocht vindt plaats op 11 september. Bij te harde wind wordt de tocht verplaatst naar 18 september. Opgave voor deelname via www.godding.nl/drijftocht2005.doc. Aanmeldingskosten zijn € 7,50. Er is plaats voor maximaal tachtig mensen.

Bron; Noord-Hollands Dagblad    (9 AUGUSTUS 2005)